Człowiek aktywny nie jest agresywny

W roku szkolnym 2008/2009 realizowaliśmy projekt „CZŁOWIEK AKTYWNY NIE JEST AGRESYWNY” program promowania aktywności młodzieży i wolontariatu oraz zapobiegania agresji rówieśniczej.

Projekt realizowany w okresie listopad 2008 – kwiecień 2009 roku na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej, w ramach programu BEZPIECZNA I PRZYJAZNA SZKOŁA

PROJEKT ADRESOWANY JEST DO:

  • liderów młodzieżowych,
  • pedagogów szkolnych, nauczycieli /opiekunów, w tym opiekunów samorządów uczniowskich/, wychowawców świetlic środowiskowych i studentów,
  • młodzieży szkolnej.

PROBLEM SPOŁECZNY I ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE:

Opinia publiczna i eksperci zajmujący się problemami społecznymi, zwłaszcza wychowaniem, są zgodni, że jednym z najpoważniejszych problemów w wychowaniu młodego pokolenia jest:

  • marazm i poczucie bezsensu prowadzące do zaniku aktywności, zwłaszcza u młodych ludzi;
  • agresja i przemoc w środowiskach młodzieżowych /w szkole i poza szkołą/, wynikające m.in. z niewystarczających umiejętności potrzebnych do konstruktywnego – nie agresywnego radzenia sobie z własną złością i napięciami emocjonalnymi.
  • kryzys autorytetów; postawa bierności oraz podatność na niekonstruktywne wpływy rówieśnicze wzmacniane są niejednokrotnie przez brak konstruktywnego, wspierającego kontaktu z dorosłymi /rodzicami, nauczycielami/.

ZAŁOŻENIA PROJEKTU:

  1. Zakładamy, że młodzi ludzie chętniej angażują się w społeczne działania, kiedy widzą sens i cel swojej aktywności, tzn. mają możliwość wpływania na otoczenie społeczne oraz poczucie, że aktywność jest czymś pożądanym /przynosi efekty, pomaga rozwiązywać problemy, daje poczucie sukcesu/. W projekcie chcemy stwarzać młodzieży możliwości podejmowania aktywności, służącej innym i im samych.
  2. Młodzi ludzie krytycznie odnoszą się do świata dorosłych /często podkreśla się konflikt pokoleń/, ale to nie wyklucza ich potrzeby autorytetu. Stąd w projekcie ważne staje się stwarzanie okazji dowspółpracy młodzieży i dorosłych, ponieważ istotne jest, żeby dorosły „przekonał” do siebie młodego człowieka, tj. potrafił nawiązać z nim kontakt, zbudował relację opartą na partnerskich zasadach, a jednocześnie jasno formułował swoje zasady i wymagania.
  3. Niepodważalnym faktem jest rola liderów młodzieżowych, którzy przez swoją aktywność i przykład inspirują rówieśników do aktywnego działania i zaangażowania w życie społeczne. Uruchomiony zostaje mechanizm „kuli śnieżnej”: aktywni, konstruktywni liderzy są przykładem dla rówieśników, modelują i wyzwalają ich aktywność, a ci pociągają i motywują do działania innych. Szczególnie ważne staje się to w sytuacji, gdy dotyczy to problemu agresji i przemocy wśród młodzieży.

Efektem dotychczas podejmowanych podobnych działań /głównie w powiecie niżańskim i stalowowolskim/ jest m.in. powstanie takich organizacji młodzieżowych jak: Młodzieżowa Rada Miast /3 Kadencje/ i Młodzieżowego Centrum Wolontariatu w Nisku.

CELE PROJEKTU:

  1. aktywizacja młodzieży rozumiana jako rozwój umiejętności społecznych i motywacji potrzebnej do podejmowania konstruktywnych działań prospołecznych w środowiskach szkolnych i pozaszkolnych;
  2. zachęcanie młodych ludzi do podejmowania aktywności na rzecz innych poprzez uczenie konstruktywnego współdziałania z dorosłymi, m.in. w przeciwdziałaniu agresji i przemocy wśród młodzieży.

Szczegółowe:

  • przygotowanie grupy dorosłych /nauczycieli, pedagogów, wychowawców świetlic, studentów/ – animatorów aktywności społecznej, do organizowania nowatorskich działań z młodzieżą i dla młodzieży, wspierających aktywność społeczną młodych ludzi;
  • wyłonienie liderów młodzieżowych ze szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz stworzenie grup liderskich zaangażowanych w działania podejmowane na rzecz środowisk młodzieżowych, stanowiących alternatywę wobec destruktywnych zachowań /głównie agresji i przemocy rówieśniczej/;
  • rozwijanie u młodzieży umiejętności społecznych potrzebnych do podejmowania roli liderów młodzieżowych i realizacji działań prospołecznych;
  • wymiana doświadczeń między młodzieżą z różnych środowisk, wzajemne zainspirowanie się nowymi pomysłami, które można realizować we własnych środowiskach /korzystanie z doświadczeń funkcjonowania samorządów uczniowskich, młodzieżowych rad miast, młodzieżowych centrów wolontariatu/;
  • promocja idei aktywności społecznej i wolontariatu w środowiskach młodzieżowych;
  • budowanie partnerskich relacji i współpracy między dorosłymi i młodzieżą sprzyjających rozwijaniu postaw obywatelskich i zaangażowania społecznego.

ETAPY REALIZACJI PROGRAMU 

Program składa się z 2 części:

  1. Edukacyjnej – przygotowanie dorosłych i liderów młodzieżowych. Warsztaty edukacyjne i zadaniowe: dla dorosłych /35 godz. szkolenia/ i liderów młodzieżowych /32 godz. szkolenia/ – listopad i grudzień 2008.
  2. Praktycznej – działania prowadzone przez dorosłych i liderów młodzieżowych w środowisku szkolnym i lokalnym /grudzień 2008 – kwiecień 2009/.

Warsztaty okiem ucznia 

W listopadzie 2008 roku nasza szkoła została zaproszona do wzięcia udziału w programie pt. „Człowiek aktywny – nie jest agresywny”.

Pierwszym krokiem podjętym przez naszych nauczycieli: panią Beatę Jurek, panią Magdalenę Gancarz i panią Edytę Jurek, było wytypowanie spośród nas kandydatów na liderów.

Wybrane osoby: Dorota Burdzy, Patrycja Nieradka, Dawid Puzio i ja, wzięliśmy udział w warsztacie kwalifikacyjnym, a następnie pojechaliśmy na 3-dniowe warsztaty do Lubeni, gdzie pod okiem fachowców przygotowywaliśmy się do prowadzenia działań aktywizacyjnych  w naszej szkole.

Szkolenie to nie polegało na siedzeniu w ławkach i słuchaniu wykładów lecz na szeroko pojętej aktywności, mającej przybliżyć nam główne hasło naszych warsztatów. Czasem nie było łatwo sprostać wymaganiom organizatorów, ale dzięki przyjaznej atmosferze, jaka panowała podczas zajęć udało się osiągnąć wyznaczone cele.

W ostatnim dniu pobytu w Lubeni dołączyły do nas nasze panie, przed którymi mogliśmy pochwalić się niektórymi „owocami” naszej wytężonej pracy. Spotkanie przebiegało w radosnej atmosferze, mimo iż byliśmy już dość zmęczeni.

Po 3-dniowych przygotowaniach w Lubeni, nadszedł czas powrotu do domu i „wkroczenia” do klas. Nie było to łatwe. Trzeba było przygotować scenariusze zajęć, jakie mieliśmy przeprowadzić w klasach i zastanowić się nad dalszymi działaniami w naszej szkole. Dzięki sprawnej organizacji całego zespołu, udało nam się wszystko ustalić i przygotować.

Kiedy odwiedziliśmy ostatnią klasę, odetchnęliśmy z ulgą, bo to nie tylko przyjemność i zabawa, ale i ciężka praca. A niebawem dalszy ciąg naszych działań – konkurs „Mam talent”.

Cezary Cuber, Kl. II b

Warsztaty okiem nauczyciela 

W listopadzie 2008 roku  PG nr 2 w Stanach zostało zaproszone przez  Stowarzyszenie Ruch Pomocy Psychologicznej Integracja do wzięcia udziału w programie promowania aktywności młodzieży i wolontariatu oraz zapobiegania agresji rówieśniczej „Człowiek aktywny – nie jest agresywny”.

Jako osoby aktywne i chętne do działania, przyjęłyśmy  zaproszenie, mimo iż wiązało się to z wielogodzinnymi warsztatami i dodatkową pracą w ramach wolontariatu (ale czego nie robi się dla dobra naszej wspaniałej młodzieży).

Pierwszy warsztat (kwalifikacyjny) odbył się w Stalowej Woli. Tutaj poznałyśmy pozostałych uczestników programu i zostałyśmy poinformowane o kolejnych etapach szkolenia. Po warsztacie kwalifikacyjnym nadszedł czas na działania (jak nam się wydawało) bardziej skonkretyzowane.

W tym celu wyjechałyśmy na 3-dniowy warsztat edukacyjny do  uroczego pałacu w Janowicach za Tarnowem. W warsztacie uczestniczyli nie tylko nauczyciele z woj podkarpackiego ale i małopolskiego. Klimat tego miejsca nastrajał nas do dyskusji na ważne tematy do późnych godzin wieczornych, w trakcie których mogliśmy wymieniać swoje poglądy i doświadczenia.

Na tym nie zakończyły się  nasze wyjazdy. Na kolejne spotkanie udałyśmy się do Lubeni, gdzie wspólnie z młodzieżą zastanawiałyśmy się nad tym, jak aktywnie działać i przeciwdziałać agresji. Uczniowie, co prawda, byli już zmęczeni wielogodzinnymi dyskusjami  i ćwiczeniami, ale na ich twarzach widać było uśmiech.

Ostatnie spotkanie warsztatowe odbyło się w Stalowej Woli. Tam, wspólnie z liderami przygotowywaliśmy się do prowadzenia zajęć w klasach. Można powiedzieć, że dla nas- nauczycieli,  to „chleb powszedni”, ale dla liderów było to wielkie wyzwanie. Mimo obaw i pewnej dozy niepewności, poradzili sobie jednak bez zastrzeżeń.

Uczestniczki szkolenia